เด็กสาวผู้ร่วงหล่น โดย ข้าพเจ้า

สวัสดีสักวันในสัปดาห์ค่ะ ที่ต้องขึ้นอย่างนี้เพราะเราพิมพ์บล็อกนี้ไว้ก่อน ไม่รู้จะเสร็จเมื่อไร จะอัพเมื่อใด เคยคิดจะอัพวันวาเลนไทน์เป็นความรักแบบขมๆให้ได้อ่านกันแต่ไม่ทันก็เลยเอ้อระเหยลอยชายมาเรื่อย จนคิดว่าถ้าไม่เริ่มอาจจะไม่ได้เขียนแน่ๆ เราอยากแนะนำนิยายเรื่องนี้เพราะเป็นนิยายยูริ เลส หญิงรักหญิง ที่เป็น rare item หาได้ยากไม่ดาษดื่นแบบที่หาอ่านได้ตามบอร์ดอย่าง comeon เรียกว่าเป็นนิยายที่วัยเลข ๒ น่าจะเข้าใจและซึมซับไปกับนิยายได้ไม่ยาก อีกอย่างเราไปแนะนำให้หลายคนอ่าน หลายคนนี่นับมือเดียวก็ครบนะคะ ฮาฮา เรารู้จักคนที่อ่านนิยายยูริไม่กี่คนหรอกค่ะ แถมไม่มีวัยรุ่นเลยสักคนจึงไม่สามารถการันตีได้ว่า เด็กๆจะชอบ

น่าจะเป็นเพราะทาง สนพ.สะพาน บอกว่านิยายเรื่องนี้ไปยุให้คุณ ข้าพเจ้า เขียน เพราะดูหนังเรื่อง Truth About Jane แล้วชอบ หนังเรื่องนี้เราจำได้ว่าเราซื้อมากจากร้านลูกแมว ที่ MBK รู้จักกันไหม สมัยก่อนใครจะดูหนังนอกกระแสต้องไปที่นี่ เลือกหนังจากแฟ้มเขียนรหัสจ่ายเงิน หนังจะค่อยไปไรท์ส่งตามมา ร้านใหญ่มากแถมจัดว่าขายแพง ตอนนี้ร้านเจ๊งไปตามกาลเวลาเพราะคนมีอินเตอร์เนตหาโหลดเองได้ไม่ยากอะไร ร้านนี้ทำให้เราได้ดูหนังเลสเก่าๆเยอะมาก ทั้ง Better Than Chocolate, Amour de Femme, Fucking Åmål ฯลฯ แม้แต่หนังฝรั่งเศสดีๆเราก็ได้มาจากที่นี่ ส่วนเนื้อเรื่องของ Truth About Jane เราจำได้ไหมบอกเลยว่าจำรายละเอียดไม่ได้ จะไปหามาดูเพราะแผ่นก็น่าจะอยู่ในลิ้นชักไหนสักลิ้นชักก็ขี้เกียจแถมแผ่นก็ไม่น่าจะดูได้แล้วด้วยซ้ำ เราแค่จำได้ว่า Jane ค้นพบและยอมรับตัวเองว่าชอบผู้หญิงด้วยกัน แต่แม่เธอรับไม่ได้มาก อาจจะนึกไปถึง South of Nowhere ที่ตอนแรกแม่ Spencer รับไม่ได้ว่าลูกสาวชอบผู้หญิง แต่เมื่ออ่านจบความรู้สึกคือ.....

นิยายเรื่องนี้จัดว่าเป็นนิยายเพื่อชีวิต ชาวซ้ายจัดออกมาเขียนนิยายเพื่อก่นด่าสังคม เหมือนอย่างที่ บ.ก. สำนักพิมพ์พูดนิดๆนะคะสำหรับเรา บอกไว้ก่อนว่าเราชอบนิยายเรื่องนี้มากทีเดียว ทั้งภาษาและวิธีการเล่าเรื่อง ต้นเรื่องเปิดมาได้หม่นอ่านแล้วคิดว่า พบพร คือผู้ตื่นรู้ก้าวข้ามจากปัญหาที่ตัวเองประสบมาจึงมาช่วยเหลืออ้อน แต่พออ่านไปกลายเป็นว่าเธอนั้นมีปัญหามากกว่าอ้อนเสียอีก พบพรเป็นผู้หญิงที่โทษครอบครัว โทษสังคม แต่ลืมว่าปัญหาอยู่ที่ตัวเองนี่แหละ จริงอยู่เมื่อสมัยเด็กแม่กับพ่อทำให้เธอมีปัญหาด้วยวิธีการเลี้ยงลูกแบบโบราณ แต่เมื่อเธอหลุดพ้นมาพร้อมความช่วยเหลือจากน้ากีรติและรติมา เธอก็ไม่คิดทำอะไรให้ดีขึ้นเท่าไรยังจมกับความทุกข์ โรคซึมเศร้าอาจจะเป็นเพราะสารเคมีในสมอง แต่เมื่อเป็นแล้วคนต้องอยากหายและพยายามทำให้ตัวเองดีขึ้นด้วย เรื่องนี้ตัวละครที่เราชอบที่สุดคือ รติมา เธอเกิดมาเราว่าน่าสงสารกว่า พบพรเยอะเลยแต่เธอเลือกที่จะใช้ชีวิตไม่จมอยู่กับความบัดซบของครอบครัว รู้หลบเป็นปีกรู้หลีกเป็นหาง ถ้าเด็กวัยค้นหาตัวเองได้อ่านนิยายเรื่องนี้เราก็ได้แต่หวังว่าจะโตไปใช้ชีวิตแบบ รติมากันเยอะๆนะคะ ชีวิตวัยเด็กมันไม่ได้สวยงามกันทุกคนหรอก แต่ถ้าคุณยังต้องพึ่งครอบครัวหรือคนที่เลี้ยงดูอยู่ก็รอจนถึงวันที่คุณจะหาเลี้ยงตัวเองออกมาใช้ชีวิตอย่างที่คุณต้องการค่ะ

อ่านนิยายเพื่อให้รู้และให้ได้คิดค่ะ โตมาเป็นคนที่ดีอย่ามัวแต่โทษสังคม อยากให้สังคมเป็นแบบไหนจงทำให้ตัวเองเป็นแบบนั้นและสั่งสอนลูกหลานอย่างที่เราอยากให้เป็นค่ะ เราคงไปเปลี่ยนให้เป็นโลกที่เราต้องการไม่ได้ภายในช่วงอายุแต่มันต้องดีขึ้นค่ะ แม้จะไม่ทั้งหมดแค่รอบตัวก็ยังดี

อยากได้นิยาย coming out of age สำหรับวัยทีนดีๆ ของไทยที่ใกล้เคียงนี่น่าจะเป็น Girlfriend ของ ปณ.วิริยะ แต่เรายังไม่ชอบการใช้ภาษาเขา (เราไม่ชอบแต่คนอื่นชอบนะคะ) หรือจะเป็น US ของเจ้าปลาน้อย ก็ออกแนวใสๆกลิ่นเกาหลีไป

จบไปง่ายๆอย่างนี้แหละค่ะ มีวันอาทิตย์ที่สดใสนะคะ ใครอยากอ่านอะไรเบาๆแนะนำ Sweet Island ของ บินละเว ค่ะ 

ชวนดู Kazoku No Katachi เมื่อความโสดเลือกได้ไม่ใช่สิ่งที่น่าสงสารหรือต้องกลัว

It’s a hump day. วันพุธเป็นวันกึ่งกลางสัปดาห์ที่เราว่าทุกคนไม่ชอบนะทำงานมาตั้ง 2 วันแล้วและอีกตั้ง 2 วันกว่าจะถึงวันหยุด วันนี้เราอยากเขียนบล็อกไม่ได้เขียนมาสักเดือนได้มั้ง ส่วนจะเรียกว่าว่างไหมก็พูดไม่ได้เต็มปากว่าว่างเอาเป็นว่าเราอยากเขียนเลยเขียนด้วยสภาพที่ไม่ได้ทำงานแบบที่ต้องคอยระวังให้เจ้านายไล่ออกก็อู้มาเขียนได้ ที่ไม่ได้เขียนเพราะขี้เกียจเองมากกว่า แม้กระทั่งเขียนไปบ้างแล้วเขียนไม่จบปล่อยค้างเติ่งไว้ นิสัยไม่ดี หุหุ แถมคิดว่าบล็อกนี้น่าจะเขียนยาว พร่ำยาว และเรื่องที่เขียนก็น่าจะยาว บวกกับมีอะไรเล็กๆน้อยๆจะมาใส่ๆรวมในบล็อกนี้ด้วย ก็เตือนไปงั้นแหละเพราะที่เขียนบล็อกนี่ไว้สนองตัณหาตัวเองล้วนๆค่ะ

วันนี้จะชวนดูซีรี่ส์ญี่ปุ่นอย่างที่รู้เรานั้นเป็นแฟนอะไรญี่ปุ่นมากกว่า ซีรี่ส์ หนัง ดารา และอาหาร ส่วนเพลงก็แค่บางเพลง และที่บ้านไม่มีใครคุยด้วยเท่าไรลูกพี่ลูกน้องที่รุ่นเดียวกันตอนคนที่บ้า J Rock ชอบโยชิกินั้นมันไม่ค่อยดูซีรี่ส์ ส่วนเราก็ไม่ฟังเพลงเหมือนมันด้วย ส่วนบรรดาลูกพี่ลูกน้องรุ่นเล็กที่มี 2 คนที่ไทยก็สาวกเกาหลีเข้าขั้น จะชวนมันดูเรื่องที่เราชอบมันก็คงไม่อิน

ชวนดูเรื่อง “Kazoku No Katachi” ว่าด้วยเรื่องความโสด เลือกที่จะโสด ตั้งใจโสด การแต่งงานมีครอบครัวอาจจะไม่ใช่คำตอบ อยู่คนเดียวตอนแก่ก็อาจจะไม่ใช่เรื่องน่ากลัว หรือเปล่า?

เนื้อเรื่อง ชายโสดวัย 39 ปี อย่าง ไดสุเกะ มีหน้าที่การงานที่ดีและก้าวหน้าในบริษัทเครื่องเขียนชั้นนำ เขามีโลกส่วนตัวสูงมากถ้าไม่ได้รับอนุญาตจะไม่สามารถเข้ามาในพื้นที่ของได้ เขาเพิ่งซื้ออพาร์ทเม้นจัดแต่งแบบที่เขาชอบ ไปออกกำลังกาย ดื่มเบียร์นำเข้าที่ชอบ วันหยุดก็ไปปั่นจักรยาน ใช้ชีวิตเต็มที่ และทั้งนี้ทั้งนั้นเขาเลือกที่จะโสด ไดสุเกะมีความสุขในปราสาทที่เขาสร้างขึ้นมาจากน้ำพักน้ำแรงตัวเอง แต่ก็ไม่นานพ่อของเขาก็มาทำลายความสุขไปแทบสิ้น อยู่ๆก็พาลูกเลี้ยงวัยมัธยมมาขอพักกับไดสุเกะ

ถ้าใครจะอยากดูแบบไม่สปอยล์ให้กดปิดหลังจบพารากราฟนี้นะคะ ส่วนถ้าคนยังชั่งใจว่าจะดูไหม ก็จะบอกว่านักแสดงน่าสนใจมากค่ะ มี ชินโง วง SMAP แสดงเป็นไดสุเกะ ส่วนนางเอกได้ จูริ อุเอโนะ แสดง ถ้าใครจำเธอไม่ได้เธอคือนักแสดงเป็นเลสในเรื่อง Last Friend ค่ะน่าดูขึ้นบ้างหรือยังคะ

ซีรี่ส์เรื่องนี้ทำให้หลายคนเข้าใจว่าการโสดอย่างเป็นสุข โสดอย่างสบายไม่ใช่เรื่องที่เป็นไปไม่ได้นะคะแต่ต้องวางแผนอย่างดี อย่างนางเอก ฮานาโกะ เธอก็วางแผนที่จะอยู่คนเดียวหลังจากหย่าเพราะมีปัญหาในชีวิตคู่ การเลือกที่จะโสดไม่ใช่เรื่องน่ากลัวอีกต่อไป ผู้หญิงไม่จำเป็นต้องมีเรื่องฝังหัวตั้งแต่เด็กเล็กว่าชีวิตนี้ต้องแต่งงานไม่งั้นจะเป็นลูซเซอร์เป็นผู้หญิงที่ไม่มีใครเอา ตอนนี้เราเห็นคนแต่งงานแล้วไม่ประสบความสำเร็จมากมายต่อให้ตอนแต่งคนข้างนอกมองเข้าว่า เฮ้ย คู่นี้โคตรเหมาะสม Golden Couple ล่าสุดคุณหมิว ลลิตาก็เพิ่งเลิกกับสามี ฉะนั้นเราไม่เชื่อเรื่องว่าแต่งงานจะมีคนอยู่ดูแลกันไปจนแก่เฒ่า แถมพวกที่แต่งงานอาจจะไม่ได้วางแผนว่าถ้าเลิกกันมาจะใช้ชีวิตคนเดียวอย่างไร เงินเก็บไม่พอยิ่งเป็นผู้หญิงที่ออกจากงานเพื่อมาทำหน้าที่แม่ด้วยแล้ว  กลับมาเรื่องซีรี่ส์กันต่อเรื่องนี้เรียกน้ำตาได้ตามสไตล์ญี่ปุ่น มีปมทั้งไดสุเกะและฮานาโกะ แถมยังมีความขำของเพื่อนร่วมงานไดสุเกะผู้ที่เหวี่ยงหว่านแหไปนัดบอด หรือเสียเงินไปงานดูตัวเพราะอยากมีแฟนตัวสั่นแล้วก็ถูกหลอกเงิน หรือความน่าสงสารที่ไดสุเกะถูกลุกล้ำความเป็นส่วนตัวจากพ่อ คราวนี้ถึงตอนจบเป็นสิ่งที่เราไม่ค่อยชอบอะนะคือเราว่าในเมื่อปูเรื่องมาขนาดนี้ก็ไม่น่าจะให้พระเอกนางเอกแต่งงานกัน แม้จะแต่งแบบจ่างคนยังมีพื้นที่ส่วนตัวเยอะอยู่ก็ตาม เราอยากให้จบแบบเป็น companion มากกว่าอยู่ดูแลกันไปไม่ต้องมีใบทะเบียนสมรสผูกมัด ถ้าใครอ่านถึงตรงนี้แล้วยังไม่ได้ดูแนะนำว่าลองไปหาดูค่ะ มีซับไทยนะคะ ถ้าจำไม่ผิดมีที่ DRAMAJO รู้สึกคุณ Pondloso เป็นคนทำซับ สมัครสมาชิกแล้วก็ทำตามกฎโหลดมาดูไม่ยากค่ะ ดูแล้วจะหลังรักฮานาโกะ หรืออยากหาข้อมูลที่ละเอียดพร้อมรูปภาพ google ค่ะ มีคนเขียนกระทู้กับบล็อกอยู่

จบแล้วเรื่องซีรี่ส์คราวนี้มาเรื่องจับฉ่ายกันบ้าง มีนิยายมาแนะนำค่ะ เรื่อง “เด็กสาวผู้ร่วงหล่น” เขียนโดย ข้าพเจ้า อยากให้ลองอ่านกันค่ะเรื่องอาจจะหม่นทำให้ดาวน์แต่ดี นี่ยังอ่านไม่จบนะคะ อ่านไปสักไม่กี่บท รอวันหยุดเสาร์-อาทิตย์นี้ก่อน อ่านจบถ้าไม่ขี้เกียจเกินไปจะมาแชร์ความเห็นค่ะ อีกเรื่องชวนดูรายการ ก(ล)างเมือง ตอนห้องเรียนเพศวิถี

ผู้หญิง 2 คนที่เป็นเรื่องราวของรายการ หนี่งในนั้นคือคนเขียนนิยายเรื่อง รักใคร่...ใคร่ครวญ นิยายที่จัดว่าเป็นนิยายดีอีกเรื่องของวงการยูริ โดยส่วนตัวเราบังเอิญได้ดูเมื่อวานตอนนั่งกินข้าวกลางวัน ดูแล้วเห็นว่าเป็นรายการที่ดีแต่ก็มีบางเรื่องที่เราไม่เห็นด้วย เช่นเรื่องฟุตบอล สำหรับเรามันไม่ใช่พื้นที่ของผู้ชายนะ แต่มันเป็นกีฬาที่ไม่เห็นสนุกถ้าจะไปเล่นเองแต่ถ้าดูเป็นอีกเรื่อง หรือเรื่องตั้งแต่เปิดเรื่องเลยการจัดที่จอดรถหรือรถไฟตู้สำหรับผู้หญิงเราว่าแม้จะมีความเคารพในสิทธิ์ซึ่งกันและกัน แต่มีพื้นที่อำนวยความสะดวกให้ผู้หญิงบ้างก็ไม่แปลกยิ่งชั่วโมงเร่งด่วนสภาพคนแน่นเป็นปลากระป๋องเบียดเสียดกัน มีกลิ่นเหงื่อไหลไคลย้อยของผู้ชายโชยออกมา ต้องไปแย่งกันจับราว ด้วยที่เพศหญิงรูปร่างอาจจะเสียเปรียบผู้ชายเวลาไปเบียดเสียดอะไรมันก็ลำบาก ส่วน Lady Parking เราชอบนะคุณบอกว่าเพราะคนเราไม่เคารพสิทธิ์กันมันไม่ใช่อภิสิทธิ์ของผู้หญิงแต่มันคือความอุ่นใจขึ้นมานิดหน่อย เวลาจอดเข้าซองอาจจะช้าไปบ้างยึกๆยือๆถอยเข้าถอยออก หรือเดินกลับมาจากshopingก็ไม่ต้องระแวงมากนัก ใครจะบอกถ้าเคารพสิทธิ์กันความปลอดภัยก็จะมี ถามจริงมีประเทศไหนปลอดภัย 100% บ้าง ประเทศที่ crime low rate ในสแกนดิเนเวียก็เถอะ มันก็ไม่ปลอดภัยแน่นอน ที่ชอบที่สุดคือเรื่องแนวคิดชายเนใหญ๋ที่ฝังหัวมาตั้งแต่เกิดเป็นสิ่งที่ต้องปรับเปลี่ยน โดยหวังว่าคุณแม่รุ่นใหม่คงสอนทัศนะดีๆให้ลูกๆของเธอ  ส่วนอื่นก็ลองไปดูกันค่ะ เราชอบนะที่ ThaiPBS ทำรายการสนใจเพศวิถีที่มี ญ รัก ญ เป็นต้นเรื่องบ้าง ตอนนี้ทุกคนมุ่งไปยัง กระเทย หรือ ช รัก ช มากกว่า แต่อีกเรื่องด้วยที่คนทำกิจกรรมเป็น LGBT อาจจะทำให้สังคมต่างจังหวัดยิ่งเป็นพื้นที่มุสลิมอย่าง 3 จังหวัดชายแดนคนอาจจะมี bias ได้ เราเริ่มเข้าใจที่นักทำกิจกรรมเรื่องความเท่าเทียมทำไมจึงอยากให้เป็น straight มากกว่า ในแง่เพื่อให้ความรู้ความเข้าใจแก่ประชาชนทั่วไป

สุดท้ายช่วงนี้ติดเพลงนี้ Moving on and getting over.

จบบล็อกไปแล้วค่ะ บล็อกหน้าถ้าไม่ขี้เกียจจะเขียนเร็วๆนี้ค่ะ

นึกหรือว่าไม่รัก โดย เพ็น พัชร

บล็อกที่สองของปีมาแบบไม่ได้ตั้งใจเพียงแต่ได้มีโอกาสอ่านนิยายเรื่องนี้ในเด็กดี จริงๆคือเห็นเปิดเรื่องไว้ตั้งนานแล้วแต่เกริ่นว่าเรื่องของทอม มันทำให้นักอ่านนิยายยูริแบบเราไม่สนใจ ภาพทอมผมสั้นเกรียนไถสูงสักเต็มตัวมีผ้ารัดหน้าอกพูดครับตลอดเวลามันใช้ภาษาไทยว่าอะไรดีภาษาอังกฤษคือ put me off แต่พอได้อ่านเมื่อปลายปีอ่านแล้วชอบคิดว่าจะซื้อพอดีกดเข้าไปใน Meb หนังสือขึ้นมาตรงหนังสือใหม่พอดีเลยกดซื้อมาแบบไม่ลังเลใจ

เรื่องย่อ

“เรื่องราวของสองเพื่อนซี้สมัยเรียน ที่จู่ๆ ก็เกิดจะปิ๊งและไม่อยากเป็นแค่เพื่อนแล้ว... เรื่องมันน่าจะง่ายถ้าอีกฝ่ายไม่ใช่ทอม

"ฉันชอบผู้หญิงสวย แต่แกมันหล่ออ่ะ"

.............. ..........

“ เป็นแฟนฉันมันดูแย่หรือไง ”

“ เป็นเพื่อนดีกว่า...เชื่อฉันสิ ”

“ เพื่อนที่ไหนเอากันแบบนี้ ”

" แกก็อย่าทำแบบนี้กับฉันสิ"

"ก็...ฉันรักแก " ”

เนื้อหาต่อไปจะมีกล่าวถึงจุดสำคัญของเรื่องฉะนั้นแนะนำว่าอย่าอ่านต่อ แต่ถ้าไม่คิดอะไรมากกับการเนื้อหาเหล่านี้อ่านต่อเลยค่ะ

เราได้อ่านนิยายของเพ็น พัชร มาหลายเรื่องอุดหนุนเกือบทุกเรื่องยกเว้น ปลายทางของใบไม้ และเรื่องที่เราชอบที่สุดคนเขียนยังปล่อยค้างเติ่งไว้ที่เด็กดี ซึ่งเรื่องนั้นเป็นเรื่องที่เราชอบภาษามากที่สุดแล้วด้วย ถ้านักเขียนหรือใครที่รู้จักนักเขียนได้บังเอิญเข้ามาอ่าน กรุณาไปบอกทีว่าอยากอ่านเรื่องของคู่แฝดต่อค่ะ กรุณามาเขียนให้จบด้วย ฮาฮา มาเข้าเรื่องดีกว่าด้วยธรรมชาติการใช้ภาษาของ เพ็น พัชร เท่าที่เราอ่านมาตั้งแต่ซันนี่2 บันทึกช่วยจีบ และแฟนเก็บ เราว่าคุณคนเขียนใช้ภาษาดีคือเขียนไม่ผิดเล่าเรื่องได้น่าติดตาม อ่านไม่งง แต่มันมีความดิบของภาษาที่เรา(อาจจะแค่เราคนเดียว)ไม่ชอบ อย่างฉากเรตกิจกรรมบนเตียงของเอ้กับวิน อ่านแล้วเรารู้สึกว่ามันไม่สมูทมันดิบมันไม่สวยงาม ยอมรับว่าคนอ่านเรื่องมาก ทั้งนี้ทั้งนั้นเราไม่ได้หมายความว่าเขาเขียนไม่ดีแต่มันไม่ถูกจริต

ส่วนใครจะอ่านนิยายเรื่องนี้ของ เพ็น พัชร แล้วชอบสำหรับเรา คนอ่านต้องเป็นผู้ใหญ่ระดับหนึ่งผ่านประสบการณ์ชีวิตมาบ้าง ถึงเชื่อมต่อและเข้าใจสิ่งที่นักเขียนเขียนออกมา อย่างเช่น เราผู้เรียนโรงเรียนหญิงล้วน เกิดมาในครอบครัวคนจีน เรายังสนิมสนมกับเพื่อนสมัยมัธยมมากที่สุด เราเคยพบเห็นทอมคล้ายกลุ่มหมวยบ้ามาบ้างในชีวิต ย้ำว่าคล้ายๆนะคะ เราเชื่อว่าเพื่อนร่วมรุ่นเราต้องมีการใช้ภาษาแบบเอ้และผองเพื่อนกันแน่ แต่เพื่อนสนิทกลุ่มเราก็มีใช้บ้างเล็กน้อยแต่ไม่พร่ำเพรื่อ ยิ่งโตมานี่นับคำได้สิ่งที่ใช้กันมากคือฉัน เรา แก ข้า มากกว่า และยิ่งเรื่องบนเตียงในกลุ่มเพื่อนเรานี่คุยกันน้อยมาก อ้อ บรรดาเพื่อนที่แต่งงานเขาอาจจะไปคุยกันว่าต้องทำยังไงถึงจะติดลูก ส่วนกลุ่มสาวโสดไม่เคยพูดกันนะเราว่าบางทีมันสมควรเป็นเรื่องส่วนตัวเราเป็นคนไม่ชอบพูดรวมทั้งไม่ชอบฟังเรื่องกิจกรรมแบบนี้ด้วย ฮาฮา คนละกรณีกับการสอนการป้องกันการมีเพศสัมพันธ์นะคะ

นิยายเรื่องนี้จริงๆไม่มีอะไรนะเราว่ามันคือการทดสอบความสัมพันธ์ระหว่างเพื่อนรัก 2 คนว่าจะก้าวผ่านจากความเป็นเพื่อนไปได้ไหม คนหนึ่งกลัวว่าเลิกกันแล้วจะมองหน้ากันไม่ติด แต่การไม่ยอมรับเป็นแฟนแต่ยอมมีเซ็กด้วยคืออะไร? เราว่าวินต้องจัดการระบบความคิดตัวเองใหม่ วินแค่ไม่กล้ายอมรับเท่านั้น ส่วนเอ้ดูเป็นคนที่มั่นคงจริงจังกับความรักในครั้งนี้มากแต่หลายครั้งเราก็คิดว่าจะงี่เง่าอะไรขนาดนั้น แต่เรื่องที่น่างี่เง่าที่สุดคือเรื่องคุณครูนิ้ง ดันไม่งี่เง่า เออแปลกดี หรืออาจจะกลัวว่าวินจะเป็นแฟนนิ้งจริงๆ คือตามอายุในนิยายเอ้นี่น่าจะวัยเลขสามแล้วทำไมต้อง insecure ขนาดนั้น แต่เรารู้ว่ามีคนแบบนี้จริงๆว่ามีแฟนต้องป่าวประกาศ แค่ไม่เข้าใจ อาจจะด้วยที่เราพื้นฐานเป็นคนปัจเจกสูงมาก ส่วนคุณครูนิ้งเราว่าเรื่องมันดูไม่คลี่คลาย 100% แม้เด็กเปรมจะถูกส่งไปนิวซีแลนด์ (มีลูกหลานจะไม่ส่งไปเรียนที่นี่เหมือนที่รวมเด็กเหลือขอ ประสิทธิภาพการศึกษาก็ใช่ว่าจะดี เป็นเราจะส่งไปสิงคโปรแทน บินแป๊ปเดียวถึง มหาลัยก็เจ๋งจริง นี่เรากรอกหูให้เพื่อนส่งลูกไปเรียนสิงคโปรแทนส่งเข้านานาชาติที่ไทย) แต่คนที่ทำล่ะเด็กเจอะไรนั่น

ท้ายนี้ลองอ่านกันดูค่ะว่าชอบไม่ชอบอย่างไร ถ้าชอบก็อย่าลืมซื้อให้กำลังใจคนเขียน จะได้มีนิยายยูริหลากแนวมากขึ้น คนเขียนเยอะขึ้น

ปล.มีคนแนะนำเรื่อง US ของ เจ้าปลาน้อย ที่เด็กดีมาเห็นว่าเป็นนักเขียนที่ดัง มีหนังสือตีพิมพ์กับแจ่มใสหลายเล่ม แน่นอนเราไม่รู้จัก ฮาฮา แต่กด fav ไว้แล้ว ไว้จะลองอ่านดู ไม่แน่ถ้าเรื่องนี้ของเจ้าปลาน้อยเป็นที่นิยม แจ่มใสอาจจะเอาไปตีพิมพ์ พร้อมเปิดเซคชั่นยูริขึ้นมาก็ได้ บล็อกนี้ยาวอะ

อย่าโกรธฉันเลย..แม่คุณ ภาคขอพบในฝัน โดย คิลิน

มาแล้วภาคต่อของนิยายย้อนยุคของนักเขียนขายดีในหมวดหญิง/หญิง ด้วยความสัตย์จริง เราคนเขียนบล็อกไม่ค่อยอ่านนิยายแนวย้อนยุคเท่าไร หรือที่จริงเรียกว่าเราไม่ค่อยอ่านนิยายแนวย้อนยุคแบบขุนนาง ทาส อะไรแบบนี้มากกว่า เหมือนละครที่ดังๆแบบนางทาส นี่ไม่ได้ดูมานานมากแล้ว แต่เคยดูสมัยช่อง๗ ที่มลฤดีแสดงนะคะ

เรื่องย่อ

“ใช่หรือ...?

ทั้งหมดที่ทำ...ใช่เพื่อและเพราะองค์แห่งเจ้าหลวงหรือ...?

แววตาเด็ดเดี่ยวแสนหวานอีกคู่พลันปรากฏชัดกว่าภาพไหน

สตรีผู้งดงามดั่งดวงจันทร์สว่างยามค่ำคืนเคยพ้อไว้ทั้งหยาดน้ำรื้นที่ขอบตา

‘ในความจริงต่อให้ฉันและเธอต้องเลือกหน้าที่

แต่บางครั้ง...บางครั้งเท่านั้นเองที่ฉันอยากได้ยินว่า

เธอเลือกฉัน เหมือนที่หัวใจฉันเองรู้สึกอยู่เสมอ’

สตรีเดียวอันเป็นเจ้าชีวิต เจ้าเหนือหัว เป็นนายผู้สั่งเป็นสั่งตายหรือแม้แต่...

‘ฉันสั่งให้เธอรักฉันลิลียง! รักฉันได้ไหม!’

ตอนนั้นเธอตอบไปว่าอย่างไร...อย่างไรที่คนตรงหน้าถึงกับทิ้งศักดิ์ในตนลงกอดตัวเองร่ำไห้รำพัน

ปลดเปลื้องเครื่องยศที่ติดมาแต่กำเนิดออกยามเอ่ยกับเธอว่า

‘ฉันเคยเสียคนรักไปแล้วครั้งหนึ่งด้วยหน้าที่

ครั้งนี้หากฉันจะต้องเสียหัวใจไปอีก...ก็ให้มันหยุดทำงานไปเสียจริงๆ ดีกว่า...’”

เนื้อหาต่อไปจะมีกล่าวถึงเนื้อหาสำคัญในนิยายเล่มนี้ ถ้ายังไม่ได้อ่านแนะนำว่าให้กดปิดไปก่อนค่ะ แต่ถ้าไม่คิดอะไรก็เชิญอ่านต่อไปได้

แต่ถ้ายังไม่ได้อ่าน อยากลองเปิดเพลงคลอเพิ่มอรรถรสในการอ่านขอแนะนำซีดีเพลงของคุณ สุภัทรา อินทรภักดี ชุด ‘เพลงโปรด’  ค่ะ โดยส่วนตัวเราว่าเสียงหวานฟังสบายเราอาจจะชอบมากกว่าเพลงยุคเก่ากว่า พอเปิดฟังเราต้องไปหาซื้อแผ่นเลยค่ะ เสียดายที่ไม่ค่อยมีคนรู้จัก พอได้ยินเสียงจนไปหาว่าเธอเป็นใครได้แต่ด่าตัวเองในใจว่าทำไมเชยจังไม่รู้จักคนเสียงดีขนาดนี้ คนอื่นอาจจะรู้จักคุณสุภัทราจากเพลง “ฉันจะฝันถึงเธอ” ที่ละครช่อง๓ หนึ่งในสุภาพบุรุษจุฑาเทพนำมาประกอบละคร ใครไม่เคยฟังลองฟังดูค่ะ โดยส่วนตัวชอบเพลงนี้

ส่วนอีกเพลงไม่ได้อยู่ในอัลบัมนี้แต่เราว่าโคตรเพราะ

คิดว่าคนที่เคยอ่าน อย่าโกรธฉันเลยแม่คุณ เล่มแรก เรื่องของสราญวลีกับบีลัน คงมีความรู้สึกดีๆกับตัวละครจันทรา เช่นเราเป็นต้น เมื่อคราวที่เราเขียนถึงเล่มแรกในบล็อกเราพูดถึงจันทรามากกว่านางเอกทั้งสองของเรื่องอีก ถ้าใครจำไม่ได้เราพูดถึงว่าอย่างไร

“สิ่งที่เราชอบที่สุดของนิยาย ตัวละคร จันทรา เป็นคนรักเก่าที่โผล่ออกมาสร้างสีสัน ความน่าสนใจให้กับนิยาย ทำให้เรื่องนี้กลมกล่อมมากขึ้น จันทราแสดงให้เห็นถึงความรักแบบไม่เห็นแก่ตัว นึกถึงแผ่นดินของตนเองมากกว่าความรักของเธอกับสราญวลี”

แล้วนิยายเล่มนี้ก็ไม่ทำให้เราผิดหวังค่ะ คิลินเขียนตัวละครจันทราออกมาได้มีมิติมาก เจ้าเล่ห์ กวน ยั่ว ขี้หึง ทำให้คนอ่านหลงรักได้ไม่ยาก ถ้าจันทราไม่มีความยั่วและแสดงเป็นเจ้าของขี้หวงเรื่องจะไม่สนุกขนาดนี้ แถมนิยายมีความมืดหม่นของการสู้รบมีการบรรยายบางตอนเช่น การตายของมัจฉา หรือฉากความเลือดเย็นของศศิประภา ถ้าใครคิดว่านิยายยูริจะมีเพียง เกลียดกัน รักกัน ได้กัน งอนกัน ลองมาอ่านนิยายของคิลินค่ะ ยิ่งเล่มนี้เราว่ามันครบรสมากน่าจะเป็นนิยายที่บู๊มากที่สุดที่นักเขียนเขียนมา แถมโดยปกติในนิยายยูริตัวละครผู้ชายมักจะเป็น loser ไม่ก็ดีหรือเลวสุดโต่งไป เรื่องนี้ทำให้เราหลงรัก สีหนาถเทวินทร์ เป็นผู้ชายที่มีอารมณ์ขันแต่จริงจังเข้าใจและยอมรับไม่ใช่จำพวก dick head ที่คิดว่าผู้หญิงชอบผู้หญิงด้วยกันถ้ามาเจอความสัมพันธ์ระหว่างชายหญิงจริงๆจะเปลี่ยนใจ เราว่าคนอ่านหลายคนจะตกหลุมรักเดวิ่นได้ไม่ยากเลย เราว่าการที่ในนิยายยูริมีตัวละครผู้ชายเด่นๆบ้างก็ดีนะ มันไม่ทำให้มันเป็นความจริงบนโลกใบนี้ไม่ได้มีแต่ผู้หญิง และไม่ได้มีแต่หญิงรักหญิง มีทุกเพศสภาวะ หรือคิดเล่นๆว่าถ้าคิลินจะทำให้นิยายเข้าสู่โหมดดาร์กขั้นสุดคือ ให้ลิลิยงตายในหน้าที่ จันทรากับเทวินครองคู่กันไปแบบไม่มีความสัมพันธ์อื่น จันทราไม่มีใครมาแทนที่ได้เพราะเสียความรักไปสองครั้งซ้อน ก็น่าสนใจนะ นิยายจะมีคนกล่าวถึงไปอีกนานและคนเขียนอาจจะมีเสียงก่นด่าตามไป แต่เราว่าก็น่าสนใจทำให้นิยายยูริจบไม่ happy บ้าง คิลินจะเป็น legend ฮาๆ แต่ด้านไหนไม่รู้นะคะ ไม่รู้ว่าจะรู้สึกเหมือนกันไหมแต่นิยายเรื่องนี้จัดว่าอ่านง่ายนะคะ อ่านง่ายกว่าแพท-แพม แถมนิยายคิลินไม่ได้ขายฉากเรต คือไม่ใช่เดี๋ยวก็ xxx กันอีกละ ชีวิตนี้มันมีอะไรมากกว่านั้น นิยายดีๆก็เช่นกันไม่ต้องขายแค่ฉากNC นี่ไม่ได้รังเกียจฉากพวกนี้นะคะ อ่านได้และไม่แปลกใจที่นิยายเรต๑๘+ ขายดีเรตติ้งสูง เพราะปฏิเสธไม่ได้คนที่อ่านยิ่งเป็นวัยรุ่นการอ่านแล้วตื่นเต้นอยากรู้ นิยายแนวอื่นที่มีฉากเรตเยอะก็ขายดีเช่นกัน ฉะนั้นลองหันมาอ่านนิยายแนวพลอตเรื่องน่าสนใจกันเยอะๆ เผื่อนักเขียนจะได้มาเขียนกันเยอะขึ้น เผื่อว่าวันหนึ่งจะมีละครแนวหญิง/หญิงบนจอทีวีกันบ้าง

บทที่เราชอบที่สุดที่บ่งบอกความเป็นจันทราได้ดีคือท่อนนี้

“ฉันเคยเสียสราญไปแล้วคนนึงด้วยหน้าที่ หากครั้งนี้ฉันจะต้องเสียหัวใจไปอีก...ก็ให้มันหยุดทำงานไปเสียจริงๆเลยดีกว่า”

เขียนมายาวละช่วงขายของ ตอนนี้คิลินเปิดจองแบบเล่มอยู่นะคะใครสนใจไปสั่งซื้อกันได้ที่เพจของนักเขียน โดยส่วนตัวเราเน้นเก็บเป็น e-book มากกว่าแต่ถ้าทำเป็น box set ก็น่าสนใจนะคะ

ท้ายนี้สวัสดีปีใหม่ค่ะ ส่วนเราดู พรปีใหม่ แล้วกรี๊ดน้องนาย ลูกแม่หมู เหลือเกิน ถ้าชายไทยนิสัยอย่างนายสักครึ่งประเทศ มั่นใจไทยแลนด์แดนชายเป็นใหญ่แบบโง่ๆจะน่าอยู่กว่านี้แน่นอน

เทคโนโยนี: ประวัติศาสตร์ไวเบรเตอร์ ฮิสทีเรีย และออร์กัสซั่มของผู้หญิง

หนังสือเล่มนี้ซื้อมาจากงานหนังสือครั้งที่ผ่านมา ตัดสินใจจากหน้าปกและชื่อเรื่องไม่ได้เปิดอ่านเนื้อหาด้วยซ้ำ ฉะนั้นใครจะทำหนังสือขายเองอย่าลืมนะคะหน้าปกเป็นปราการด่านแรกที่จะทำให้คนอ่านหยิบขึ้นมาดู จริงอยู่ที่มีคำพูดว่า “Don't judge a book by its cover!” แต่ถ้าปกไม่ดึงดูดมันก็แสดงถึงความไม่ใส่ใจในการทำหนังสือขายค่ะ

หนังสือเล่มนี้หนา 320 หน้า แถมเรียกว่าประมาณ 1 ใน 5 ของหนังสือเป็น bibliography น่าจะบอกว่าหนังสือเล่มนี้หนักไปทางวิชาการหรือเรียกว่าอ้างอิงถึงหลักการเก่าๆในยุคชายเป็นใหญ่ หนังสือเล่มนี้แปลมาจาก  ‘The Technology of Orgasm: "Hysteria," the Vibrator, and Women's Sexual Satisfaction’ ของ Rachel P. Maines เพื่อเป็นการไม่เสียเวลาเรามาสรุปกันง่ายๆดีกว่า ใครสนใจทฤษฎีเยอะซื้ออ่านค่ะ จริงๆเราอยากให้มีเขียนถึงวิวัฒนาการของไวเบรเตอร์มากกว่านี้

หนังสือเล่มนี้บอกความไม่ใส่ใจถึงความสุขทางเพศของผู้หญิง มองว่าการสอดใส่นั่นก็เพียงพอ สนใจแค่ผู้ชายเสร็จกิจก็คือผู้หญิงมีความสุขด้วยแล้ว ตีความว่าความไม่ถึงจุดสุดยอดของผู้หญิงคือโรค ถ้าสนใจว่าอยากอ่านพร้อมด่าไปด้วยแนะนำเลยค่ะ เราอ่านไปด่าไป ส่วนใครสนใจวิวัฒนาการของไวเบรเตอร์นั้น เราว่ามีไม่มากเริ่มแรกก็คือที่ฉีดน้ำค่ะ และพัฒนามาเรื่อยๆ ส่วนเรื่องฮิสทีเรียผู้หญิงหลายคนถูกวินิจฉัยว่าเป็นโรคนี้เพียงเพราะความต้องการทางเพศที่ไปไม่ถึงจุดสุดยอด จริงอยู่ที่มีคนเป็นโรคนี้จริงๆแต่เราว่าส่วนน้อยมากเมื่อเทียบกับผู้ที่ถูกวินิจฉัยว่าเป็น แถมยิ่งอ่านไปเราก็ยังนึกความจริงผู้หญิงอาจจะไม่ต้องการอวัยวะเพศชายก็ได้นะคะ นิ้วนั้นสามารถทดแทนได้ หรือจะลงทุนซื้อ sex toy ก็ได้ค่ะ ข้อดีนั้นมีเยอะทีเดียว มันพาคุณไปถึงฝั่งฝันทุกเมื่อๆคุณต้องการ คุณไม่ท้อง คุณปลอดโรค คุยเรื่องพวกนี้ให้เป็นเรื่องปกติเนอะ มันดีกว่าให้เด็กๆวัยรุ่นหญิงอยากรู้อยากลองไปมีสัมพันธ์กับผู้ชายแล้วติดโรค ติดลูกมา วันก่อนอ่านเพจ คุยกับเธอ เรื่องผู้หญิงคนหนึ่งเคยโดนละเมิดเมื่อตอนเด็ก ทำให้กลัวการมีเพศสัมพันธ์กับผู้ชายจริงหันไปลอง sex toy เขาพูดไว้อย่างน่าสนใจ ลองหาอ่านดูนะคะแม้คุณจะมีแฟนบางทีของเล่นพวกนี้ก็ช่วยเสริมความสัมพันธ์คุณได้เหมือนกัน

  

โดยส่วนตัวเรารู้จักพวก sex toy จาก Sex & The City ค่ะ ชอบที่ชาร์ลอตอายและติดใจ The Rabbit มาก ส่วน Samantha ทำให้เรามอง Magic Wand ไม่เหมือนเดิมอีกต่อไป

ขอจบบล็อกนี้ไปด้วย http://www.marieclaire.com/sex-love/g3274/most-popular-vibrators-reviewed/ ใครได้ลองซื้อหาวานแวะมาบอกด้วยนะคะ ฮาฮา

บล็อกหน้า อย่าโกรธฉันเลยแม่คุณ ๒ ค่ะ 

แรกรักประทับใจ First love impressionism โดย MG45

ไม่ได้เขียนบล็อกมาสักเดือนหนึ่งได้แล้วขอกลับมาเขียนโดยเริ่มที่การรีวิว ใช้คำว่าบอกความคิดของคนอ่านอย่างเราดีกว่า เริ่มด้วยที่นิยายขนาด 200 กว่าหน้าเรื่องนี้ ถ้าใครเคยติดตามนิยายในคัมออนคงเคยผ่านตางานของ MG45 มาบ้าง แม้ว่าคนเขียนจะดูอินดี้เหลือเกิน ลงๆลบๆ เรื่องนี้จัดว่าเป็นเรื่องที่เราชอบเรื่องหนึ่งของเธอ ก็แน่ล่ะลงทุนซื้อนิยายมาอ่าน แต่เรื่องที่เราที่ชอบที่สุดคือเรื่อง Sip&Tipsy ค่ะ รออยู่ว่าจะรีไรต์ออกมาเป็นอย่างไร ที่เราหยิบเรื่องนี้มารีวิวเพราะเราชอบนะคะ เขียนแนวไม่ดาษดื่น ไม่ใช่รักๆมีฉากXX งอนกัน ได้กัน วนกันไปวนกันมา ใครสนใจลองโหลดตัวอย่างมาอ่านดูค่ะ ต่อไปจะเป็นช่วงมีกล่าวถึงเนื้อหาในเรื่องแล้วใครไม่แคร์ก็อ่านต่อได้เลย

เรื่องย่อ

“เอิง เด็กสาวอายุสิบหก ใช้ชีวิตนักเรียนมัธยมอย่างเรียบง่าย ธรรมดา

ได้มีโอกาสรู้จักเพื่อนบ้านใหม่ที่แสนจะไม่ธรรมดา จิระ จิตรกรสาวนิสัยประหลาด ที่มีความเจ็บปวดจากอดีตติดตัวมาด้วย แม้ว่าพวกเธอทั้งคู่จะแตกต่างกันในเกือบทุกด้านแต่สิ่งที่ทำให้สองคนนี้เหมือนกัน คือไม่ประสีประสาในเรื่องหัวใจ

เอิงได้รู้จักและเรียนรู้ จิระได้ตามหาและเข้าใจสิ่งที่เรียกว่าความรัก

หากการโคจรมาพบกันของเอิงและจิระเรียกว่าน่าประทับใจแล้ว

เรื่องราวการเดินทางของผู้หญิงสองคนที่เหมือนสวนทาง แต่จุดมุ่งหมายเดียวกัน

คือรักครั้งแรกนั้น

ยิ่งน่าประทับใจยิ่งกว่า”

เราว่าเพลงนี้ก็พอฟังไปอ่านนิยายเรื่องนี้ไปได้

เราไม่รู้ว่าคนอื่นอ่านแล้วจะรู้สึกเหมือนเราไหม เวลาเราอ่านนิยายเรื่องนี้เราคิดว่า น้าจิ สมควรต้องไปพบจิตแพทย์ไปรับคำปรึกษาไประบายเราว่าตัวละครนี้มีปัญหาที่ไม่สามารถแก้ปัญหาได้ด้วยตัวเอง เพียงแค่มีเด็กวัย 16 มาหลงรักและตัวเองก็รักอย่างหัวปักหัวปำ อ่านแล้วเราชอบที่เขียนสื่อออกมาว่าเอิงหลงอยากรู้อยากเห็นมีอารมณ์หวงมันสื่อช่วงอายุวัยรุ่นได้ดี คือจริงๆแล้วยังไม่ได้เป็นอะไรกันแต่เอิงคิดไปเองแล้วว่าน้าจิเป็นของของเอิง จึงปล่อยอารมณ์หวงแต่ก็ครอบงำเพียงนิดหน่อยดูเป็นคนที่มีวุฒิภาวะที่ดี

เอิงทำให้เชื่อได้ว่า เอิงจะรอน้าจิจนเรียนจบจนมีโอกาสได้ใช้ชีวิตด้วยกัน เป็นรักแรกและรักเดียว ส่วนน้าจิเรายังไม่เห็นจุดเปลี่ยนที่ชัดเจนหนักแน่นพอว่าทำไมถึงเลือกเอิงและหยุดที่เอิง รักแรก? แค่ความสดใส อ่อนเยาว์หรือ?

อ่านไปอ่านมานี่อยากแนะนำให้คนอื่นอ่านแต่ถ้าเขามาอ่านจะไปซื้อไหม ฮาฮาฮา ดูเป็นการติมากกว่าชม นิยายเขียนดีนะคะ ภาษาการบรรยายยิ่งฉากเรตนี่แสดงถึงอารมณ์ดิบได้ดี ดิบแต่ไม่หยาบ เราว่านิยายเรื่องนี้มันอธิบายลำบากว่าดีสนุกยังไง แต่อ่านเถอะเราว่าเป็นเรื่องที่ดี อ่านนิยายแนวอื่นบ้างคนเขียนจะได้มีแรงเขียนเป็นการสนับสนุนวงการนิยายยูริไทยให้พัฒนาให้มีแนวเลือกมากขึ้น ไม่ใช่เกลียดกัน ชอบกัน ได้กัน จบ

ปล.บล็อกหน้าๆ อย่าโกรธฉันเลยแม่คุณ กับ เทคโนโยนี มาแน่ๆค่ะ

แนะนำนิยายยูริที่ยังเขียนไม่จบ ๑

ช่วงนี้ไม่ได้ซื้อนิยายอ่านเลยค่ะ มีหนังสือท่วมหัวจากงานหนังสือที่ผ่านมากับบรรดาหนังสือเกี่ยวกับในหลวงรัชกาลที่ ๙ ออกมาเยอะมากมาย นิยายยูริก็ไม่ได้ซื้อเลยว่าจะเคลียร์บรรดาที่มีอยู่ก่อนค่อยๆซื้อเพิ่ม เงินมีน้อยเราต้องใช้สอยอย่างประหยัด

ช่วงนี้เลยเน้นนิยายอ่านฟรี เรามีมาแนะนำ ๓ เรื่อง ๓ รส เผื่อเป็นทางเลือกให้บรรดานักอ่านที่รอนิยายจากคุณนักเขียนคนโปรดกันอยู่  ส่วนใครนิยมเป็นเล่มเหมือนว่า “สนามกามเทพ” ของ พระจันทร์สีม่วง เปิดจองแล้ว เรารอใน MEB ค่ะ ตอนนี้นิยายยูริเป็นเล่มคงไม่ได้เงินจากเราแน่ๆ อีกหนึ่งเรื่องที่นักเขียนเปิดจองก็ Bitter But Sweet ของ THEK34  เรื่องนี้กลับกลายเป็นว่าเราชอบคู่ แพทตี้กับแคท มากกว่า ร้อนแรงและเผ็ดมาก เรื่องนี้ค่อนข้างมั่นใจว่านิยายมาแน่ๆน้องคนเขียนเขามีสโคปเวลาแน่นอน ส่วนใครเป็นแฟน คิลิน เห็นเปิดตัวบน FB แล้วเรื่องของ จันทรามาริลีน ใครคิดถึงองค์สราญวลีกับบีลันน่าจะมีกล่าวถึงบ้างแน่ๆ หรือจะไปอ่านนิยายสายหื่นฮาของ Ki-Flyn ก็สนุกสนานดีเช่นกันค่ะ 

มาถึงนิยายที่แนะนำบ้าง

๑.    Dare You To Love ของ เคียร์ –Keir-  นิยายความรักระหว่างคุณครูภาษาอังกฤษในโรงเรียนมัธยมชื่อดังกับลูกศิษย์สาว ม.๔ คุณครูผู้ที่ตัวจริงต้องอยู่ข้างในเปลือกต้องระวังตัวกับการแสดงตัวตนเพื่อความนับถือในฐานะแม่พิมพ์ ส่วนนักเรียนผู้เรียบร้อยแต่กล้าเปิดเผยความต้องการและความรัก เรื่องนี้เคียร์อัพนิยายทุกวันอาทิตย์ที่ comeon ค่ะ อ่านได้เรื่อยๆแต่ถ้าจะหา NC คงไม่มีค่ะเดี๋ยวคุณครูจะโดนข้อหาพรากผู้เยาว์ก่อน

๒.    Cotton Candy ของ KTY นิยายอัพทุกวันอาทิตย์ที่ comeon เหมือนเรื่องแรกความรักระหว่าง อดีตพี่สะใภ้กับน้องสาวคนละแม่ของสามี ดูลำดับชั้นงงๆ แต่ KTY ชอบเขียนให้ความสัมพันธ์แบบเกี่ยวกันขั้น ๒ แบบนี้เสมอๆ สนุกงงๆตามแบฉบับของนักเขียนค่ะ

๓.    Sweet Island อลหม่านรักบานฉ่ำ ของ บินละเว/binlaway ในเด็กดี อันนี้ไม่เคยรู้จักคุณนักเขียนมาก่อนแต่พอได้อ่านสนุกดี ภาษาดีมาก พอเสริชดูก็ไม่แปลกใจเขียนดีเพราะมีเรื่อง เวียงร้อยดาว ถูกนำไปเป็นละคร อัพบ่อยด้วย มิเรอิ ที่แอบรัก วิชิตา อยู่เงียบๆตั้ง ๔ ปี เขียนตัวละครให้แบบอ่านแล้วอยากได้มีไหมแถวนี้ ใครนึกไม่ออกก็ แบบเหมือนมีพี่ทรายแห่ง รอกลับมารักเธอ ทั้งสองคน สุดแสนจะ perfect นิยายเรื่องนี้บางทีอ่านไปก็อืมนักเขียนปูแนวทางจะไปทำละครไหมเนี่ย ฉากบู๊นี่นึกว่าดูละครเวอร์วังจริงๆ รู้สึกจะเป็นนิยายยูริเรื่องแรกของคุณนักเขียนเท่าที่เห็นในเด็กดีนะคะ อาจจะมีฟิคหรือเขียนที่อื่นมาก่อนก็ไม่ทราบได้ แต่อ่านเถอะสนุกจริง

ลาไปด้วยเพลง Cool Girl