ชวนอ่านนิยายวันหยุดที่จะถึง กลใจ โดย สีดำ

สวัสดีวันอังคาร อาทิตย์นี้คงจะไม่โหดร้ายกับพนักงานออฟฟิศเท่าไรนะคะ เพราะวันศุกร์เป็นวันหยุด ใครที่ยังไม่คุ้นเคยว่าเป็นวันหยุดราชการก็ทำให้ชินกันได้แล้ว เพราะเพื่อนเราผู้เป็นเจ้าของบริษัทมีการมาถามงงว่าหยุดเหรอปฏิทินไม่มีบอกนี่นา

ไหนๆวันศุกร์ก็หยุดแล้วมาแนะนำนิยายให้อ่านค่ะ แม้จะยังเขียนไม่จบแต่ก็มีหลายตอนแล้วในเด็กดี ส่วนคนที่อ่านแล้วขอแนะนำหนังสืออีกเล่มไว้ก่อนเรื่อง ชายชื่ออูเว นิยายจากสวีเดนที่อาจจะทำให้มีน้ำตาคลอตอนอ่านก็ได้ หรือถ้าขี้เกียจอ่านนิยายเรื่องนี้มีเนหนังด้วยค่ะ ถามอากู๋ตามอัธยาศัย A Man Called OVE

มาถึงเรื่องที่เราอยากให้ลองอ่านดูกันบ้างค่ะ ส่วนตัวเราว่า นิยายของสีดำนี่ค่อนข้าง Underrated ไปพอสมควรหรืออาจะเพราะนิยายออกมาก่อนยุคที่มี MEB ใครๆก็โหลด e-book มาอ่าน นิยายที่เราชอบที่สุดของสีดำมีสองเรื่องคือ ใต้เงารัก กับ ก็เพราะหัวใจเราผูกกัน นิยายรักที่ไม่มีอะไรซับซ้อนซ่อนเงื่อน นี่ก็พิมพ์มาหลายบรรทัดน้ำซะเยอะ บล็อกนี้ออกแนวน้ำท่วมทุ่งโปรดเข้าใจ จขบ ด้วย

กลใจ เป็นนิยายที่บรรยายได้สลวย ภาษาสวยตามแบบสีดำเราคิดว่ามันดีกว่าเรื่องอื่นๆนะ (ยังไม่เคยอ่าน อุ่นรักละอองฝัน) อธิบายให้จินตนาการตามแบบตามเป็นฉากๆเลยค่ะ ส่วนตัวคิดว่าดีเป็นอันดับต้นๆในนักเขียนยูริ เรื่องนี้เขียนได้แบบน่าติดตามเปิดเรื่องมาเหมือนเป็นแค่ เพลิน เลิกกับแฟนที่อยู่ด้วยกันมานาน จนมันมีปมเข้ามาเรื่อย ปาเข้าไป 16 ตอนแล้ว คนอ่านยังไม่รู้เลยว่า สรุปใครเป็นนางเอก นิด หรือ บี๋ คนอ่านก็ยังตัดใจไม่ถูกว่าอยากให้ใครเป็นนางเอกดี นิด ก็ละมุนเหลือเกิน บี๋ ก็ดูน่ารักมีเสน่ห์ แถมเรื่องนี้ใครเคยอ่านนิยายของสีดำมาก่อนแล้วคิดถึงตัวละครของเธอก็มีโผล่มา ยิ่งแฟนคลับผู้หมวดวีด้วยแล้วค่อนข้างมีบทบาททีเดียว จะลืมเพื่อนเอกอย่าง จ๊าด ไปไม่ได้อ่านแล้วแบบเป็นเพื่อนที่ดีนะแม้เราจะคิดว่า....ไป เอาเป็นว่าไปลองอ่านกันดูนะคะขอยังไม่พูดถึงยาวกว่านี้เพราะเกิดรวมเล่มแล้วเราอยากเขียนถึงจริงๆจะไม่มีอะไรเขียนในตอนนั้นขอเก็บความเห็นใส่ทีเดียว ส่วนใครอ่านแล้วชอบไปแสดงความเห็นกดดันให้คนเขียนเขียนไวๆ จะได้รวมเล่มไวๆนะคะ ดิฉันอยากอ่านตอนจบแล้ว

ขอจบบล็อกด้วยประโยคเด็ด so far จาก จ๊าด หรือ เจสซี่ อดีตทอมที่ไปมีครอบครัว ใครอยากรู้ว่าทำไมอย่างไรไปอ่านนะคะเธอไปทำอีท่าไหน
“เสียตัวฟรีความสุนทรีย์ก็ไม่ได้” จ๊าด ลูกครึ่งไทยพม่า เจ้าแม่สื่อประเทศเพื่อนบ้าน

https://writer.dek-d.com/blacky/story/view.php?id=1646307

นิยาย Yuri 3

หลังจากห่างหายไปสัก 2 อาทิตย์มั้ง ก็สำนึกขึ้นมาได้ว่าถึงกาลอันสมควรที่ต้องมาอัพบล๊อกบ้าง เพราะถ้าทิ้งไปนานกว่านี้ ก็คงจะเลิกเขียนไปในไม่ช้า จริงๆแล้วมีเรื่องที่แพลนว่าจะเขียน แต่ด้วยความที่มันยาวมาก รูปก็เยอะ หาข้อมูลไม่ทัน ฯลฯ (ข้อแก้ตัวทั้งนั้น) เลยมาลงล๊อกว่าเขียนเกี่ยวกับนิยายยูริอีกสักเรื่องดีกว่า ข้อมูลมีอยู่ในมือและสมองแล้ว ใช้เวลาเขียนไม่นานแอบมาเขียนได้ งานการไม่เสีย แถมช่วงนี้กำลังรอนิยายใหม่ที่เพิ่งสั่งไป ได้หยิบออกมาอ่านฟื้นความจำด้วยเลยตกลงที่จะเขียนเรื่อง

ก็เพราะหัวใจเราผูกกัน โดย สีดำ

เรื่องนี้ก็อ่านจากในเด็กดีก่อนพออ่านแล้วชอบ ความปากแข็งแต่อ่อนไหวของภาดา และความมั่นคงที่อยู่ในจิตสำนึกของปริญญ์ตลอดเวลา มันทำให้รู้ธาตุแท้ของมนุษย์คนหนึ่งที่คิดว่าได้ทำสิ่งที่ถูกที่ควร โดยการที่ภาดาไม่รับรักปริญญ์เพราะรู้สึกได้ว่ามันเป็นเรื่องที่ไม่ถูกต้อง เกรงใจผู้มีพระคุณ แต่ในที่สุดเมื่อสิ่งเคยชินที่ได้รับตลอดเวลากำลังจะแปรเปลี่ยนไป คนที่หลงรักตนเองมาตลอดได้หลงลืมความรักนั้นไป ภาดาก็เริ่มรู้ตัวว่าขาดสิ่งที่ได้รับมาเสมอไม่ได้ จึงต้องทำอะไรเพื่อให้สิ่งที่ได้รับมาตลอดไม่จากไปตลอดกาล  

โดยส่วนตัวไม่เคยเชื่อในรักนิรันดร์ แต่เชื่อในความเปลี่ยนแปลง ทุกสิ่งตั้งอยู่และดับไปได้ ความรักก็เป็นเช่นนั้นเหมือนกัน แต่ที่อ่านนิยายที่สุข สมหวัง แล้วมีความสุข เพราะแยกโลกความจริงกับโลกความฝันไว้ออกจากกันอย่างสิ้นเชิงได้ อ่านแล้วอมยิ้มแต่ก็ไม่ได้คิดหวังว่าจะเจอใครสักคนมาอยู่ด้วยกัน ออกแนวเป็นคน bittersweet คนอ่านอย่างงนะคะ เพราะคนเขียนก็งงตัวเองตลอดเวลาอยู่แล้ว

เรื่องนี้ชอบที่ คุณสีดำ เขียนให้ ภาดา ปากแข็งแต่ใจไม่แข็งพอ มีซีนน่ารักๆ ห่วงใย ความรู้สึกของทั้งสองสาว อ่านไปอมยิ้มไป ชอบที่หมอปรางค์เป็นผู้แพ้ที่น่ารัก ชอบเพื่อนๆของปริญญ์ที่กวนแต่รักเพื่อน ทำให้นึกถึงเพื่อนสนิทสมัยมัธยมของตัวเอง

ลากันไปสั้นๆง่ายๆแค่นี้แหละค่ะ ฟังเพลงไปด้วยกันนะคะ

นิยาย Yuri 2

ไม่ได้ขยันอะไรหรอกค่ะที่เขียนบล๊อกติดกัน 2 วัน แต่เป็นเพราะรู้สึกเบื่อหน่ายกับชีวิตประจำวัน จึงคิดปล่อยวางปล่อยมือ เพราะมันเหนื่อย แต่พอขึ้นสเตตัส facebook แล้วเพื่อนเข้ามาถามว่าเป็นอะไรไม่ต้องเยอะแยะ มันทำให้น้ำตามันเอ่อออกมาจากตาได้เหมือนกันนะคะ 


ความจริงเป็นคนที่อ่อนแอมาก ถึงภายนอกจะดูถึกและปากดีตลอดเวลา แต่เวลาอ่านนิยายหรือดูหนังซึ้งๆนี่ น้ำตามันชอบเล็ดรอดออกมา แต่เราก็มีวิธีกลบเกลื่อนไม่ให้คนอื่นรู้ค่ะ


ไหนๆก็ไม่มีอารมณ์ทำอย่างอื่นเลยมาเขียนบล๊อกซะเลย พูดถึงนิยายยูริ เรื่องที่ชอบมากแบบว่าอ่านซ้ำๆได้อีกเรื่องคือ เรื่อง

ใต้เงารัก ของ สีดำ

เรื่องนี้เป็นเรื่องของ พยาบาลกับคุณหมอค่ะ ดำเนินเรื่องไปอย่างง่ายๆพร้อมลุ้นว่าเมื่อไหร่ คุณพยาบาลแตงจะเปิดใจยอมรับความรักจาก คุณหมอมาดนิ่งอย่างคุณหมอภาเสียที เพื่อที่เธอจะก้าวพ้นออกมาจากเงาของรักครั้งก่อนที่เธอไม่มีโอกาสแม้จะบอกความรู้สึกของเธอต่ออดีตที่ยังครอบครองจิตใจของเธอ

เราชอบมากเรื่องนี้เป็นแม่แง่แม่งอนที่น่ารัก (จะใช้พ่อแง่แม่งอนได้อย่างไร ในเมื่อตัวเอกเป็นเพศหญิงทั้งคู่) ถึงออกจะเป็นหมอภา คอยยั่วคุณแตงตลอดเวลา แต่อ่านไปยิ้มไปค่ะ เรื่องนี้ไม่มีตัวร้ายอีกแล้วนะคะ ชอบค่ะ เพราะเรื่องนี้ทำให้ต้องไปหาอีกหลายๆเรื่องของ คุณสีดำ มาอ่าน ยังไงไว้จะแนะนำอีกนะคะ

ปล.เราไม่ชอบปกรายการ์ตูนหรือรุปคนแบบนี้เลยค่ะไม่รู้ทำไม ชอบแบบแนวที่ สนพ.สะพาน ทำออกมาชุดหลังๆมากกว่า แต่ปกอย่างนี้ สนพ.come on ชอบทำออกมานะคะ เราว่าปกเรียบๆมันดูคลาสสิคมากกว่ามั้งคะ หรืออาจจะเป็นเพราะนิยายที่อ่านประจำและซื้อเก็บ ไม่ว่าของกิ่งฉัตร หรือ ปิยะพร ศักดิ์เกษม ไม่เคยมีรูปคน/การ์ตูนคน แต่เราอ่านการ์ตูนตาหวานญี่ปุ่นนะคะ รุ่นแม่สาวทอร์นาโดนะค่ะ ใครรู้จักคุยกันได้นะคะ

นิยายเรื่องนี้เรานึกถึงเพลงนี้ค่ะ